Hoe het groeide

Op 30 september 1973 vierde Chiro-groep Roehha zijn 30-jarig bestaan. Dit ging gepaard met een eucharistie – opgedragen door de oud-proosten – waarop alle oud-chiroleden en leden waren uitgenodigd. Tijdens de daaropvolgende receptie werd het woord gevoerd door priester Parret en schepen Decoene. De toenmalige bezieler van de plaatselijke chiro, Raf Dely dankte iedereen voor zijn deel in het schone 30 jaren jonge werk.

Ook het Chiro comité die toen hoofdzakelijk een financiële steun betekende voor de chiro, werd verzocht zijn steentje bij te dragen tot het welslagen van de viering. Om het avondprogramma te helpen vullen, voeren zij het mimespel op ‘De duivel in de bakkerij’ en hun eerste toneelstukje ‘Hemelhuis’ van A. Deman. Als intermezzo kwamen Aimé en Louis op met ‘De pastoor van Mannekensvere’. Staf Vanhaverbeke voerde de regie. Meteen werden Leon, Gustaaf, Godelieve, Oscar, Luc, Willem, Aimé en Louis door de toneelmicrobe getroffen. Ze raakten ze niet meer kwijt.

Ondertussen werden de werkzaamheden aangevat om de vroegere scène van Don Bosco bespeelbaar te maken zodat de ruimte opnieuw als toneelzaal kon gebruikt worden. Dankzij de financiële hulp van de H. Hartparochie en de vele gratis werkuren van het chirocomité o.l.v. Aimé Vandaele konden wij ons eerste vol-avondstuk aanbieden aan een talrijk opgekomen publiek. Wij speelden op 29 december 1974 de ‘Filosoof van Haeghem’ naar een roman van J. Scheirs. Wij mochten voor dit blijspel ook rekenen op heel wat jongeren.

Door de grote vraag naar een tweede vertoning werd het stuknogmaals voor het voetlicht gebracht op 9 februari 1975. Op vraag van Raf Dely, oud-Lichterveldenaar, trokken wij met vier auto’s naar Lichtervelde. Voor de plaatselijke Milac brachten wij een geslaagd optreden. Op dat ogenblik beseften wij de noodzaak van een naam voor de groep. PODI zou ons telkens herinneren aan de noeste werkers van het eerste uur die het podium van de Don Boscozaal opnieuw bespeelbaar hebben gemaakt. Onder deze naam zetten wij het derde toneelseizoen in met ‘De wonderdokter’.

Voor de keuze van de stukken waren wij in het begin meestal aangewezen op de ervaring van Staf Vanhaverbeke, onze regisseur. Voor het toneelseizoen van ’77 was zijn oog gevallen op ‘De klucht van de brave moordenaar’. Het jaar daarop volgde ‘Het drop der mirakelen’. Bij ons eerste lustrum brachten wij een stuk dat lange tijd als beste werd aanzien: Antje. Een stuk dat we in het seizoen '06-'07 opnieuw opvoerden.

En zo ging Podi maar door tot op de dag van vandaag. Elk jaar wordt het moeilijker een volks blijspel te vinden dat nog positieve waarden in zich draagt en in het dialect gespeeld kan worden. Maar al nu al 33 jaar lang is Podi in deze opdracht geslaagd.

Wegens het grote succes moest ons eerste vol-avondstuk een tweede maal geprogrammeerd worden . Na tien jaar gingen wij over naar drie voorstellingen voor eigen publiek , na 15 jaar naar vier en omdat wij gestadig groeien hebben wij nu 6 voorstellingen voor eigen publiek . Elk jaar kwamen daar dan nog de gastvoorstellingen bij maar nu beperken wij ons alleen tot 2 voorstellingen voor de Chiro van Lichtervelde waar we reeds 31 jaar de welgekomen gast zijn .

Van 1973 tot 1993 hadden wij als huisregisseur Gustaaf Vanhaverbeke , Louis Devlieger , Luc Vanneste en Pol Viaene . Vanaf 1994 doen wij een beroep op gastregisseurs . Altijd in de maand februari staan wij klaar om ons publiek te vergastenop een blijspel in ons eigen Roeselaars dialect en hebben nu reeds een indrukwekkende lijst afgewerkt van toneelstukken (producties) en acteurs.